Ya da mümkünse gözüme gözükmeden bitip bir daha asla tekrar başlamayacağının garantisini verebilir misin? Aklımdaki bütün soru işaretlerini kaldırabilir misin dürüstçe?
Çünkü ben böyle olunca yoruluyorum. Hep bir şeyleri merak ederken istemeyerek de olsa umut beslerken yoruluyorum.
Unutamıyorum o zaman seni içimden gelmiyor. Bazen de içimden seni düşünmek gelmiyor biliyor musun? Aklıma gelip saatlerimi kaplamanı istemiyorum
ya da eski günlerimizi hatırlayıp mutlu olmak beni heyecanlandırmıyor artık.
Eskiden, özellikle geceleri sana karşı olan bütün kızgınlığımı bir kenara bırakarak sadece güzel günlerimizi düşünürdüm. Birisi senin adını söylediğinde kendimden geçip anlatmaya başlardım yüzümde gülümsemeyle. Bana yaptığın bütün kötü şeyler gözümün önünden giderdi sanki hiç olmamış gibi. O kadar sakin anlatırdım ki insanlara; sanki hiç beni kırmamışsın, üzmemişsin gibi.
Öyle bir şey ki bu, kendimde hala sana tekrar aşık olabilicek gücü buluyorum. Tekrar elimi tutmana, tekrar beni öpmene izin verebilirim bir sözünle. Verebilirdim.
Şimdi istemiyorum. Biliyorum ki ellerini tekrar tuttuğumda hiçbir zaman eskisi gibi heyecanlanamayacağım. Beni unutmak için başla elleri tutan o eller artık ilk sefer ki gibi heyecanlandıramaz ki beni. Seb ne kadar sıkıca tutarsan tut, gitmeyeceğini bilerek gözlerimi kapatamam ki asla. Yokluğunda yeterince üzüldüm, ağladım ama artık noldu biliyor musun?
Ağlayamıyorum. Henüz yorulacak kadar ağlayıp üzülmediğim halde
eski mesajlara ya da fotoğraflarına bakıp ağlayasım gelmiyor açıkcası.
Ya da keşke derken cümlelerim yeterince yüksek çıkmıyor dudaklarımdan. Ve kimseyi senden daha çok sevemeyecekmişim gibi gelmiyor.
Çünkü;
biliyorum elbet bir gün seni unutturacak birisi çıkıcak karşıma.
Çünkü;
ilk aşk yoktur ama son aşk vardır.
Çünkü;
yanındayken bıkmadığın bir insanı bir gün özlerken bıkabilirsin.
Çünkü;
unutmak mümkün değil hatırlamamak kolay olan.
Çünkü;
tekrar gelmesini istediğin halde hala ona güvenemediğin adam, sana bunu hissettirerek yapabileceği en büyük kötülüğü yapmıştır bile.
Belki bu sefer üzmez hissini sikeyim.
Özlediğim halde kavuşmak istemediğim adama…
Hani gülüşüme hayran olsa o da. Garip bi şekilde düşünüp aklında tekrar tekrar canlandırıp gülümsese. İçi içine sığmasa. Sonra bazı geceler, nerden düştüm gülüşüne nerden baktım gözlerine diye düşünse. Sonra geri dönemeyeceğini anlasa HAY SİKEYİM AŞIK OLDUM DESE.
Hani benimle öğrensin geceleri şarkı dinlemeyi. Tek bi kişiye milyonlarca şarkıyı sığdırıp her cümlesini ona adamayı. Hissetmeyi içinde bi boşlukla uyumayı.Birini ararsın ya konuşmak için, hafiflemek için. Ama herkes uyumuştur çünkü saat 03:21 dir. Sonra sen şarkı dinlersin. Dinledikçe daha kötü olursun. Ama kapatamazsın çünkü kendinle tek başına kalmak zor. Unutup rahatça uyumak zor. Bi şarkı bellersin, başa alıp alıp dinlersin. O şarkı o geceden sonra unutulmaz ama. Sürekli aklına gelir O’nunla. Çünkü onsuz geçirdiğin bi gecede, o şarkıyı dinleyerek O’nu yanında hissedersin.
Bunları benimle yaşasa, benim haberim olmadan.
Bazı geceler ne oldum ben diye düşünse. Kendine yediremese. Vazgeçmeye çalışsın türlü türlü şeyler düşünsün bütün olumsuzlukları bütün şanssızlıkları..
En sonunda anlasın VAZGEÇEMEYECEĞİNİ. ÇOK PİS BİŞEYE BULAŞTIĞINI. İşte o gece daha da büyüse aşkı.




